#македонија Instagram Photos & Videos

Hashtag Popularity

1.9
average comments
267
average likes

Latest #македонија Posts

  • Раскажан од перспектива на Сита, една од личните чуварки и пријателки на кралицата, романот го опишува комотниот живот во дворецот на кралството на Јанси, но, и тешкото секојдневие на индиските жени.
Иако од висока каста , семејството на Сита не можело да собере доволно мираз. Додека нејзината баба била со идеја да ја одведат во храмот како проститутка, нејзиниот татко одлучил да ја научи англиски и како и да војува. 
Во кралскиот дворец Сита ја пронаоѓа својата слобода и можноста за напредување, го открива значењето на пријателството и предавството, поради што ќе мора да утвдри кому и за што може да верува. „Првокласен историски роман што се чита во еден здив, со сликовит и отмен стил.“ .
.
.
#среќа  #инста #инстаграм #инстаграмџии #инстаграмџики #македонија #photography #booklover #bookstagrammer #bookslibrary #autumn #autumnreadings #autumnvibes #bookselfie #selfie
  • @citaj_kniga Profile picture

    @citaj_kniga

    Раскажан од перспектива на Сита, една од личните чуварки и пријателки на кралицата, романот го опишува комотниот живот во дворецот на кралството на Јанси, но, и тешкото секојдневие на индиските жени.
    Иако од висока каста , семејството на Сита не можело да собере доволно мираз. Додека нејзината баба била со идеја да ја одведат во храмот како проститутка, нејзиниот татко одлучил да ја научи англиски и како и да војува. 
    Во кралскиот дворец Сита ја пронаоѓа својата слобода и можноста за напредување, го открива значењето на пријателството и предавството, поради што ќе мора да утвдри кому и за што може да верува. „Првокласен историски роман што се чита во еден здив, со сликовит и отмен стил.“ .
    .
    .
    #среќа  #инста #инстаграм #инстаграмџии #инстаграмџики #македонија #photography #booklover #bookstagrammer #bookslibrary #autumn #autumnreadings #autumnvibes #bookselfie #selfie

  •  49  0  35 minutes ago
  • "0 Fucks Given"
• Одличнп дизајнирана маичка со премиум квалитет
• Цена 420 ден.
• Достава по Карго
🇲🇰🇲🇰🇲🇰🇲🇰🇲🇰
  • @brothersinarms.mk Profile picture

    @brothersinarms.mk

    "0 Fucks Given"
    • Одличнп дизајнирана маичка со премиум квалитет
    • Цена 420 ден.
    • Достава по Карго
    🇲🇰🇲🇰🇲🇰🇲🇰🇲🇰

  •  48  1  3 hours ago
  • Зошто е создаден човекот? Зошто ние живееме во светот? ⬇️ Зарем ние доаѓаме во овој свет, за да поживееме одреден број на децении и потоа да умреме? Зарем ние сме создадени за тоа, за да се грижиме целиот живот, да се мачиме, да страдаме и потоа да исчезнеме? Не! Човекот е создаден за блаженство.

Потрагата по блаженство – е непремостливо чувство во човекот, и затоа ние гледаме дека, секој човек: и умен, и прост, и стар, и млад – сите за себеси сакаат добро, да живеат подобро, барајќи среќа. Сепак не сите еднакво бараат, и не сите тоа го сметаат за највисоко добро, но не постои ни еден човек во светот, кој не сака да напредува, како што тој самиот мисли и разбира. Така, гладниот сака да биде сит и задоволен, сиромавиот сака да биде богат, богатиот сака да има чест и слава, друг човек сака да биде познат – и така натаму. На кратко, секој сака да биде среќен и блажен.

Во што се состои блаженството и среќата? И среќата, и блаженството – се вечни  и неизменливи поими.  Нив можеме да ги постигнеме само ако ние живееме живот во заедница со Бога.

Сепак е многу чудно, бидејќи човекот со сиот свој ум и со сета своја ученост, многу често го бара временото, а вечното го остава: се труди за преодното, а го занемарува вистинското и суштинското. Се грижи за здобивање на земни работи, и не размислува за вечниот живот.

Неопходно е главната грижа да ја имаме за душата и за нејзината состојба, а дури потоа да се грижиме за материјалните добра. Кога ние ќе го достигнеме мирот во душата, тогаш сè останато – и богатството, и честа, и славата – ќе ни бидат нам дадени, и вистински ќе не направат среќни.

Да се потрудиме сите наши желби, мисли и молитви, да ги насочиме кон тоа за да добиеме вечен живот во заедница со Бог, и во секојдневниот живот почесто да си спомнуваме на зборовите од Спасителот Христос: „Но барајте го најнапред царството на Бога и Неговата правда, и се ова ќе ви се придаде“ (Мат. 6, 33). Mитрополит Антониj (Паканич)

Извор: http://pravlife.org
  • @pravoslavnipouki Profile picture

    @pravoslavnipouki

    Зошто е создаден човекот? Зошто ние живееме во светот? ⬇️ Зарем ние доаѓаме во овој свет, за да поживееме одреден број на децении и потоа да умреме? Зарем ние сме создадени за тоа, за да се грижиме целиот живот, да се мачиме, да страдаме и потоа да исчезнеме? Не! Човекот е создаден за блаженство.

    Потрагата по блаженство – е непремостливо чувство во човекот, и затоа ние гледаме дека, секој човек: и умен, и прост, и стар, и млад – сите за себеси сакаат добро, да живеат подобро, барајќи среќа. Сепак не сите еднакво бараат, и не сите тоа го сметаат за највисоко добро, но не постои ни еден човек во светот, кој не сака да напредува, како што тој самиот мисли и разбира. Така, гладниот сака да биде сит и задоволен, сиромавиот сака да биде богат, богатиот сака да има чест и слава, друг човек сака да биде познат – и така натаму. На кратко, секој сака да биде среќен и блажен.

    Во што се состои блаженството и среќата? И среќата, и блаженството – се вечни  и неизменливи поими.  Нив можеме да ги постигнеме само ако ние живееме живот во заедница со Бога.

    Сепак е многу чудно, бидејќи човекот со сиот свој ум и со сета своја ученост, многу често го бара временото, а вечното го остава: се труди за преодното, а го занемарува вистинското и суштинското. Се грижи за здобивање на земни работи, и не размислува за вечниот живот.

    Неопходно е главната грижа да ја имаме за душата и за нејзината состојба, а дури потоа да се грижиме за материјалните добра. Кога ние ќе го достигнеме мирот во душата, тогаш сè останато – и богатството, и честа, и славата – ќе ни бидат нам дадени, и вистински ќе не направат среќни.

    Да се потрудиме сите наши желби, мисли и молитви, да ги насочиме кон тоа за да добиеме вечен живот во заедница со Бог, и во секојдневниот живот почесто да си спомнуваме на зборовите од Спасителот Христос: „Но барајте го најнапред царството на Бога и Неговата правда, и се ова ќе ви се придаде“ (Мат. 6, 33). Mитрополит Антониj (Паканич)

    Извор: http://pravlife.org

  •  133  1  4 hours ago
  • Постои ли поимот „судбина“ од кој не можеш да избегаш?

Зборот „судбина“ е кованица од зборовите „суд Божји“. Така, она што ние го подразбираме под судбина како некој вид пропишан план во нашиот живот, всушност е реализација на Божјата волја во однос кон секој човек.

Во исто време, православното богословие никогаш не ја подржува идејата за судбината, односно тоа, дека сè за нас предодредено. Се разбира дека Бог знае сè: што било, што е и што ќе биде. Не постои временски интервал кој е сокриен од Творецот. Но во исто време, Божјото сезнаење не предодредува.

Преподобен Јован Дамаскин пишува: „Треба да знаеме, дека Бог сè однапред знае, но ништо не предодредува.“ Светите Отци говорат: Бог не ги предодредува нашите постапки, туку ги предвидува. Што значи тоа? Како прво, ако животот на секого од нас е предодреден, тогаш ќе нема место за нашата сопствена слобода. Ако постои предодреденост, тогаш од нас во овој живот ништо нема да зависи. Ако ние сме предодреден на смрт, тогаш сигурно ќе загинеме, независно од тоа дали ќе правиме добро или не. Со други зборови, ако нашата „судбина“ е да отидеме во адот, ние ништо не ќе можеме да направиме, за да го измениме тоа. Значи, можно е, всушност, ништо да не правиме, без оглед на тоа, дали ќе ги исполнуваме Божјите заповеди или не, дали ќе го љубиме Бога и ближните или не – никако не ќе можеме да повлијаеме на нашата „судбина“. Православната Црква секогаш го отфрла ваквото мислење. Во меѓусебните односи меѓу Бога и човекот, постои еден многу главен принцип – принципот на слободата. Светиот свештеномаченик Иринеј Лионски говори, дека слободата – е најголемиот дар, даден на човекот од Бога, и затоа Он никогаш не ја нарушува човечката слобода.

Затоа, нашата „судбина“ зависи само од тоа, како ние ја користиме својата слобода: ја насочуваме ли нејзе кон Бога и ближните или кон гревот. И само на таков начин се решава нашата „судбина“: не според волјата на случајностите, не според брановите на „слепата судбина“, туку во зависност од тоа, како ние го користиме најголемиот Божји дар даден на човекот при создавањето – слободата.

Извор: https://pravlife.org
#pravoslavnipouki #скопје #македонија #🇲🇰
  • @pravoslavnipouki Profile picture

    @pravoslavnipouki

    Saint Jovan Bigorski Monastery

    Постои ли поимот „судбина“ од кој не можеш да избегаш?

    Зборот „судбина“ е кованица од зборовите „суд Божји“. Така, она што ние го подразбираме под судбина како некој вид пропишан план во нашиот живот, всушност е реализација на Божјата волја во однос кон секој човек.

    Во исто време, православното богословие никогаш не ја подржува идејата за судбината, односно тоа, дека сè за нас предодредено. Се разбира дека Бог знае сè: што било, што е и што ќе биде. Не постои временски интервал кој е сокриен од Творецот. Но во исто време, Божјото сезнаење не предодредува.

    Преподобен Јован Дамаскин пишува: „Треба да знаеме, дека Бог сè однапред знае, но ништо не предодредува.“ Светите Отци говорат: Бог не ги предодредува нашите постапки, туку ги предвидува. Што значи тоа? Како прво, ако животот на секого од нас е предодреден, тогаш ќе нема место за нашата сопствена слобода. Ако постои предодреденост, тогаш од нас во овој живот ништо нема да зависи. Ако ние сме предодреден на смрт, тогаш сигурно ќе загинеме, независно од тоа дали ќе правиме добро или не. Со други зборови, ако нашата „судбина“ е да отидеме во адот, ние ништо не ќе можеме да направиме, за да го измениме тоа. Значи, можно е, всушност, ништо да не правиме, без оглед на тоа, дали ќе ги исполнуваме Божјите заповеди или не, дали ќе го љубиме Бога и ближните или не – никако не ќе можеме да повлијаеме на нашата „судбина“. Православната Црква секогаш го отфрла ваквото мислење. Во меѓусебните односи меѓу Бога и човекот, постои еден многу главен принцип – принципот на слободата. Светиот свештеномаченик Иринеј Лионски говори, дека слободата – е најголемиот дар, даден на човекот од Бога, и затоа Он никогаш не ја нарушува човечката слобода.

    Затоа, нашата „судбина“ зависи само од тоа, како ние ја користиме својата слобода: ја насочуваме ли нејзе кон Бога и ближните или кон гревот. И само на таков начин се решава нашата „судбина“: не според волјата на случајностите, не според брановите на „слепата судбина“, туку во зависност од тоа, како ние го користиме најголемиот Божји дар даден на човекот при создавањето – слободата.

    Извор: https://pravlife.org
    #pravoslavnipouki #скопје #македонија #🇲🇰

  •  131  0  4 hours ago
  • Човекот – е образ Божји

Човекот е создаден според образот и подобието Божјо. После тоа, откако Господ ги создал небото, земјата и сиот растителен и животински свет, Он го создал своето највисоко создание – човекот.

Потоа рече Бог: „Да создадеме човек според Нашиот образ и подобие како што сме Ние” (1. Moj. 1, 26). Понатаму во Библијата се вели: „А го создаде Господ Бог човекот од прав земен и му дувна во лицето дух животен; и човекот стана жива душа“ (1. Moj. 2, 7). Во секого од нас постои искрата на Божеството, образот Божји, бесмртниот почеток, кој Господ го вдахнал во човекот при создавањето. Образот Божји во човекот, како прво, се наоѓа во бесмртноста на душата, во нејзината духовност, бидејќи Самиот Бог е совршен и апсолутен Дух; како второ, во разумот (во способноста на човекот да мисли, да биде свесен за својата личност и во можноста да го познае Бога); како трето, способноста за креативност (Бог – е Творец, и Он нам ни дал способност да создаваме); и, како четврто, во слободната волја. „А Господ е Дух; а каде што е Духот Господов, таму има слобода“ (2. Кор. 3, 17). Бог ни го дал нам дарот на љубовта, можноста да љубиме, бидејќи Самиот Он е совршена Љубов. Во секој човек постои образот Божји, можеме да речеме, дека човекот – е жива икона на Бога, и ние сме должни, да го гледаме тој образ во секој човек, почитувајќи и љубејќи ги луѓето.

Човекот се состои од три нешта: од дух, душа и тело.

Духот – е највисокиот, духовен, Божествен почеток во нас. Во него е образот Божји. На духот му се својствени духовните својства и стремежи во човекот. Човекот се разликува од животните со тоа, што во него постои повисок Божествен и бесмртен почеток.

Телото – е она, што не поврзува нас со целиот животински свет. Тоа е земено од земниот прав, и во себе го содржи истиот хемиски состав, кои се наоѓа во сета жива природа. Телото – е сад на природните инстинкти, потреби и желби.

И на крај, душата. Таа е некој вид сврзувачки почеток меѓу духот и телото. Душата одговара за чувствата, емоциите, грижите и желбите во човекот. Ако човекот живее духовен живот, стремејќи се кон Бога, тогаш сета негова природа – и душата, и телото, – почнуваат да му се покоруваат ⬇️⬇️⬇️
  • @pravoslavnipouki Profile picture

    @pravoslavnipouki

    Човекот – е образ Божји

    Човекот е создаден според образот и подобието Божјо. После тоа, откако Господ ги создал небото, земјата и сиот растителен и животински свет, Он го создал своето највисоко создание – човекот.

    Потоа рече Бог: „Да создадеме човек според Нашиот образ и подобие како што сме Ние” (1. Moj. 1, 26). Понатаму во Библијата се вели: „А го создаде Господ Бог човекот од прав земен и му дувна во лицето дух животен; и човекот стана жива душа“ (1. Moj. 2, 7). Во секого од нас постои искрата на Божеството, образот Божји, бесмртниот почеток, кој Господ го вдахнал во човекот при создавањето. Образот Божји во човекот, како прво, се наоѓа во бесмртноста на душата, во нејзината духовност, бидејќи Самиот Бог е совршен и апсолутен Дух; како второ, во разумот (во способноста на човекот да мисли, да биде свесен за својата личност и во можноста да го познае Бога); како трето, способноста за креативност (Бог – е Творец, и Он нам ни дал способност да создаваме); и, како четврто, во слободната волја. „А Господ е Дух; а каде што е Духот Господов, таму има слобода“ (2. Кор. 3, 17). Бог ни го дал нам дарот на љубовта, можноста да љубиме, бидејќи Самиот Он е совршена Љубов. Во секој човек постои образот Божји, можеме да речеме, дека човекот – е жива икона на Бога, и ние сме должни, да го гледаме тој образ во секој човек, почитувајќи и љубејќи ги луѓето.

    Човекот се состои од три нешта: од дух, душа и тело.

    Духот – е највисокиот, духовен, Божествен почеток во нас. Во него е образот Божји. На духот му се својствени духовните својства и стремежи во човекот. Човекот се разликува од животните со тоа, што во него постои повисок Божествен и бесмртен почеток.

    Телото – е она, што не поврзува нас со целиот животински свет. Тоа е земено од земниот прав, и во себе го содржи истиот хемиски состав, кои се наоѓа во сета жива природа. Телото – е сад на природните инстинкти, потреби и желби.

    И на крај, душата. Таа е некој вид сврзувачки почеток меѓу духот и телото. Душата одговара за чувствата, емоциите, грижите и желбите во човекот. Ако човекот живее духовен живот, стремејќи се кон Бога, тогаш сета негова природа – и душата, и телото, – почнуваат да му се покоруваат ⬇️⬇️⬇️

  •  92  1  4 hours ago
  • Човекот и неговата вера
Како што очите ги гледаат сетилните предмети, така верата преку духовните очи гледа во невидливото. (Преподобен Исак Сирин)

Човекот е роден со чувство за доверба. Детето е мирно во рацете на мајката, која за него во првите денови и недели го опфаќа целиот свет, целата Вселена. Таа девет месеци го носи под нејзиното срце, и тоа е неразделно од неа. Неговата мајка е извор на живот, храна и топлина за него.

Светот за детето, постепено се шири. Неговата нежна и чиста душа болно ги согледува несовршенствата на светот, кои му го даваат животното искуство. Човекот почнува да разбира дека не можете секому да се доверува, но чувството на доверба никогаш не исчезнува. Тоа е поставено од Создателот и останува до крајот на животот. Ние им веруваме на наставниците кои нè учат, на екипажот во авионот, во кој седиме, за да стигнеме некаде, на хирургот кој нè оперира. Во повеќето случаи, ние не ги познаваме, но веруваме во нивната професионалност и искреност. Во нашите животи, ние секојдневно пројавуваме вера и доверба.

Во различни животни околности, човекот се стреми да најде заштита и поддршка не само за да ги избегне реалните опасности, туку и да се ослободи од стравот и вознемиреноста, да ја стекне смислата на животот, и смирено и самоуверено да се стреми кон достигнување на повисоки цели. Во светот во кој има многу непријатности, невозможно е да се најде такво прибежиште. Заштита и поддршка може да најдеме само во Бога. Верувањето во Бога е цврста и сигурна основа за човечкиот живот. Словенски збор надежда, надеж, доаѓа од придавката „надежен“. Верата е силно сидро, кое ни помага да застанеме во брановите на секојдневните бури и да не се срушиме врз камењата. Не е случајно што сидрото е првиот христијански симбол на верата и надежта.

Човекот ги соединува двата света – видливиот и невидливиот,  соединува две природи – физичката (телото) и духовната (душата). Ние телото го гледаме и го чувствуваме, но има многу докази и за постоењето на душата, ние ја чувствуваме и ја разбираме нејзината болка, нејзините радости и потреби. Затоа, човечкиот живот не може да се ограничи само на задоволување на потребите на телото. Душата е дел од невидливиот свет,
  • @pravoslavnipouki Profile picture

    @pravoslavnipouki

    Човекот и неговата вера
    Како што очите ги гледаат сетилните предмети, така верата преку духовните очи гледа во невидливото. (Преподобен Исак Сирин)

    Човекот е роден со чувство за доверба. Детето е мирно во рацете на мајката, која за него во првите денови и недели го опфаќа целиот свет, целата Вселена. Таа девет месеци го носи под нејзиното срце, и тоа е неразделно од неа. Неговата мајка е извор на живот, храна и топлина за него.

    Светот за детето, постепено се шири. Неговата нежна и чиста душа болно ги согледува несовршенствата на светот, кои му го даваат животното искуство. Човекот почнува да разбира дека не можете секому да се доверува, но чувството на доверба никогаш не исчезнува. Тоа е поставено од Создателот и останува до крајот на животот. Ние им веруваме на наставниците кои нè учат, на екипажот во авионот, во кој седиме, за да стигнеме некаде, на хирургот кој нè оперира. Во повеќето случаи, ние не ги познаваме, но веруваме во нивната професионалност и искреност. Во нашите животи, ние секојдневно пројавуваме вера и доверба.

    Во различни животни околности, човекот се стреми да најде заштита и поддршка не само за да ги избегне реалните опасности, туку и да се ослободи од стравот и вознемиреноста, да ја стекне смислата на животот, и смирено и самоуверено да се стреми кон достигнување на повисоки цели. Во светот во кој има многу непријатности, невозможно е да се најде такво прибежиште. Заштита и поддршка може да најдеме само во Бога. Верувањето во Бога е цврста и сигурна основа за човечкиот живот. Словенски збор надежда, надеж, доаѓа од придавката „надежен“. Верата е силно сидро, кое ни помага да застанеме во брановите на секојдневните бури и да не се срушиме врз камењата. Не е случајно што сидрото е првиот христијански симбол на верата и надежта.

    Човекот ги соединува двата света – видливиот и невидливиот, соединува две природи – физичката (телото) и духовната (душата). Ние телото го гледаме и го чувствуваме, но има многу докази и за постоењето на душата, ние ја чувствуваме и ја разбираме нејзината болка, нејзините радости и потреби. Затоа, човечкиот живот не може да се ограничи само на задоволување на потребите на телото. Душата е дел од невидливиот свет,

  •  308  3  4 hours ago
  • Бог – е живот на светот „Според Твојата милост оживи ме, и јас ќе ги пазам сведоштвата од Твојата уста“ (Псал. 118, 88). „Според Твојата милост“ – овие сеопфатни зборови означуваат дека Господ ни дава сè, односно ни ја дава Својата љубов, милост, сила, утеха и присуство. Кога ние велиме: „Господи Исусе Христе, помилуј ме!“, ние во предвид го имаме сето тоа: Боже помогни ми, зацврсти ме, просветли ме, исцели ме, спаси ме и поддржи ме!

Божјата благодат е сеопфатна, и ние во овој свет живееме заради неа и Бога. Ние Му се молиме на Бога, Он да нè оживи по Својата милост, за да не умреме, оддалечувајќи се од Него, бидејќи оној што се оддалечува од Бога, се чини дека е жив, но во реалноста тој е мртов.

Оној, кој се оддалечил од Бога, може да изгледа жив, да се движи, да јаде, да пие, да се смее, да постои во овој свет, но неговата душа да е мртва. Човекот кој е близок со Бога, – е жив и живее, бидејќи Бог е животот на светот. Христос – е животот за луѓето. Он говори: „Јас сум Патот, Вистината и Животот“ (Јован 14, 6). Оној човек, кој е во заедница со Христа и Го љуби Него, тој е навистина жив. Тој ја надминува смртта и ќе живее не само во овој живот, туку и во вечниот. Тој преминал од смрт во живот. Таквиот човек, кој живее според Божјата благодат, ја надминува смртта и таа нема никаква сила над него, бидејќи е само нормален биолошки настан, кој нè води нас кон живот после смртта и ништо повеќе. Смртта си заминува од Божјиот човек.

Кога Божјата благодат нè опкружува, нè оживотворува, нè негува и нè зајакнува во овој живот, ние тогаш  го запазуваме сведоштвото за Божјите заповеди. „Твоето слово, Господи, е засекогаш утврдено на небото“ (Псал. 118, 89). Гледате, колку прекрасно е учењето на Црквата? Било која теорија или идеологија, се обновува или корегира на секои 50-70 години, иако, тие всушност не живеат толку долго: човечките теории можат да траат не повеќе од една или две генерации, бидејќи ќе дојде ден, кога тие ќе се распаднат, ќе исчезнат или ќе бидат побиени.

Човечките идеологии имаат потреба да се ажурираат и обновуваат. Тоа многу често го прават еретиците, а денес тоа можеме да  го видиме меѓу следбениците на сектата Јеховини сведоци. ⬇️⬇️⬇️
  • @pravoslavnipouki Profile picture

    @pravoslavnipouki

    Бог – е живот на светот „Според Твојата милост оживи ме, и јас ќе ги пазам сведоштвата од Твојата уста“ (Псал. 118, 88). „Според Твојата милост“ – овие сеопфатни зборови означуваат дека Господ ни дава сè, односно ни ја дава Својата љубов, милост, сила, утеха и присуство. Кога ние велиме: „Господи Исусе Христе, помилуј ме!“, ние во предвид го имаме сето тоа: Боже помогни ми, зацврсти ме, просветли ме, исцели ме, спаси ме и поддржи ме!

    Божјата благодат е сеопфатна, и ние во овој свет живееме заради неа и Бога. Ние Му се молиме на Бога, Он да нè оживи по Својата милост, за да не умреме, оддалечувајќи се од Него, бидејќи оној што се оддалечува од Бога, се чини дека е жив, но во реалноста тој е мртов.

    Оној, кој се оддалечил од Бога, може да изгледа жив, да се движи, да јаде, да пие, да се смее, да постои во овој свет, но неговата душа да е мртва. Човекот кој е близок со Бога, – е жив и живее, бидејќи Бог е животот на светот. Христос – е животот за луѓето. Он говори: „Јас сум Патот, Вистината и Животот“ (Јован 14, 6). Оној човек, кој е во заедница со Христа и Го љуби Него, тој е навистина жив. Тој ја надминува смртта и ќе живее не само во овој живот, туку и во вечниот. Тој преминал од смрт во живот. Таквиот човек, кој живее според Божјата благодат, ја надминува смртта и таа нема никаква сила над него, бидејќи е само нормален биолошки настан, кој нè води нас кон живот после смртта и ништо повеќе. Смртта си заминува од Божјиот човек.

    Кога Божјата благодат нè опкружува, нè оживотворува, нè негува и нè зајакнува во овој живот, ние тогаш го запазуваме сведоштвото за Божјите заповеди. „Твоето слово, Господи, е засекогаш утврдено на небото“ (Псал. 118, 89). Гледате, колку прекрасно е учењето на Црквата? Било која теорија или идеологија, се обновува или корегира на секои 50-70 години, иако, тие всушност не живеат толку долго: човечките теории можат да траат не повеќе од една или две генерации, бидејќи ќе дојде ден, кога тие ќе се распаднат, ќе исчезнат или ќе бидат побиени.

    Човечките идеологии имаат потреба да се ажурираат и обновуваат. Тоа многу често го прават еретиците, а денес тоа можеме да го видиме меѓу следбениците на сектата Јеховини сведоци. ⬇️⬇️⬇️

  •  157  4  4 hours ago

Top #македонија Posts

  • If you’re not comfortable in your own skin, you won’t be comfortable in your own clothes - be confident! ❤️ Outfit: @femmeluxefinery
  • @janeva Profile picture

    @janeva

    Skopje

    If you’re not comfortable in your own skin, you won’t be comfortable in your own clothes - be confident! ❤️ Outfit: @femmeluxefinery

  •  2,352  33  13 October, 2019